Historia Harcerskiego Klubu Łączności "Bartek" SP9ZAA


1967 - 2011

Początki szkolenia łącznościowego w 5 KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki przy Zespole Szkół Łączności w Krakowie sięgają okresu tworzenia pierwszych zastępów oraz plutonów-drużyn harcerskich. Już w trakcie pierwszych zbiórek harcerze poznawali nie tylko historię i tradycje ZHP, ale również uczyli się alfabetu Morse?a, sygnalizacji chorągiewkami, obsługi polowych aparatów telefonicznych, radiostacji.
Pierwsza drużyna-pluton łącznościowy "Błyskawica" składający się z czterech zastępów, liczący 38 członków powstał w miesiącu wrześniu 1957 roku. Pierwszym drużynowym został ćwik Jan Błaszczak, funkcję przybocznego pełnił wywiadowca Henryk Maziarz, natomiast zastępowych: Jacek Mastykarz - zastęp "Antenowców", Andrzej Grelak - zastęp "Łączników", Gracjan Skura - zastęp "Telefonistów", Maciej Lewandowski - zastęp "Pajęczarzy".
W trakcie zbiórek harcerze korzystali z wiedzy i doświadczeń zawodowych instruktorów harcerskich - nauczycieli Technikum Łączności dh Ryszarda Gerhardta, Jerzego Nodzyńskiego, a także innych członków grona pedagogicznego szkoły na czele z v-ce dyr. mgr inż. Adamem Wiśniewskim.
Harcerze otrzymywali sprzęt łączności z tzw. demobilu wojskowego i zakładów podległych Ministerstwu Łączności (w tym czasie Technikum Łączności było szkołą resortową). Otrzymywany sprzęt nie był wysokiej, jakości. Z uwagi na stopień zużycia był remontowany i dostosowywany do potrzeb harcerskich na zbiórkach zastępów i drużyn. Cennych rad i wskazówek przy naprawie i konserwacji sprzętu udzielali nauczyciele Technikum Łączności - Eugeniusz Faber, inż. Janusz Rozczynialski, inż. Wojciech Walden. Zbiórki te organizowane były w pomieszczeniach warsztatów i specjalistycznych pracowni szkolnych. Zdobywane umiejętności obsługi sprzętu harcerze wykorzystywali w czasie obozów i zimowisk (budowali polowe sieci telefoniczne pomiędzy podobozami, na bazie posiadanego sprzętu radiowego tworzyli sieci radiowe), a także imprez organizowanych przez Szczep i inne jednostki ZHP (nagłośnienie pokazów harcerskich, organizacja łączności na imprezach sportowych itp.).
W maju 1957 roku, z okazji Jubileuszu 45-lecia istnienia drużyny, w uznaniu osiągnięć wychowawczych i rozwijania zainteresowań młodzieży Ministerstwo Łączności przekazało 5 KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki odbiornik telewizyjny marki "Belweder".
W następnych latach w Szczepie 5 KDH "Dzieci Pioruna" powstał Harcerski Ośrodek Techniczny, w którym wyszkolono liczne grono instruktorów dla drużyn specjalnościowych - nie tylko na potrzeby własne, ale i innych drużyn z hufców i Krakowskiej Chorągwi ZHP.
Przyczynkiem utworzenia w Szczepie 5 KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki Harcerskiego Klubu Łączności był udział: Leszka Jezierskiego, Witolda Kucharskiego, Henryka Pryki i Mieczysława Turakiewicza w obozie instruktorów specjalności łączności prowadzonym przez dh dh Jana Cheńskiego SP5JH oraz inż. Ireneusza Wyporskiego SP5AIW, gdzie poznali tajniki łączności krótkofalowej (CASIS - Mielec, sierpień 1965 r.). Wiadomości i umiejętności zdobyte na kursie wykorzystali w praktyce hm Witold Kucharski - SP9CLL i hm Mieczysław Turakiewicz - SP9CHL, zakładając pierwszy na terenie Krakowskiej Chorągwi ZHP Harcerski Klub Łączności. Propozycję nadania nowo utworzonej jednostce organizacyjnej Szczepu "Dzieci Pioruna" imienia - miana "Bartek", wysunął hm Witold Kucharski.
Stworzenie podstaw do działalności "Bartka", jako stacji krótkofalarskiej zajęło blisko dwa lata. Dzięki pomocy nauczyciela PW i opiekuna Szkolnego Koła Ligi Obrony Kraju (LOK) prof. Władysława Lacha pierwsze zajęcia i spotkania członków Klubu odbywały się gabinecie PW, na drugim piętrze budynku Technikum Łączności przy ul. Łobzowskiej 22. Mała powierzchnia nie sprzyjała szybkiemu rozwojowi klubu. Mimo to, wspólnym wysiłkiem kadry i sympatyków klubu dokonywano przeróbek posiadanych radiostacji - RBM-1, podnoszono kwalifikacje fachowe. Mając na uwadze niewielkie doświadczenie krótkofalarskie członkowie klubu poprosili o pomoc kolegów z Polskiego Związku Krótkofalowców (PZK). W ten sposób trafili do "Bartka" Władysław Michniak SP9DF i Andrzej Rodko SP9BQG, absolwent Technikum Łączności z r. 1967.
27 października 1967 roku klub otrzymał licencję i zezwolenie na pracę amatorskiej stacji radiowej o znaku SP9ZAA i mocy 50 W. Pierwsze łączności nawiązał Andrzej Rodko SP9BQG 4 grudnia 1967 r. ok. godz. 17-tej z operatorem stacji SP0HIL o imieniu Jarek. Pięć dni później, 9 grudnia 1967 roku o godz. 18.03. również Andrzej Rodko nawiązał pierwszą łączność ze stacją zagraniczną (OK1KZB). Obie łączności przeprowadzono w paśmie 3,5 MHz na radiostacji RBM-1 o mocy ok. 1 W. Pracowano na antenie typu G5RV. Mimo najlepszych chęci użytkowników posiadany sprzęt nie umożliwiał nawiązywania dalekich łączności. Czyniono starania mające na celu pozyskanie nowego sprzętu nadawczo-odbiorczego wyższej klasy.
QSL W tym okresie wiodące role w klubie pełnili: phm Mieczysław Turakiewicz - SP9CHL, Kierownik Klubu; Władysław Michniak - SP9DF, operator odpowiedzialny; Andrzej Rodko - SP9BQG operator instruktor, Witold Kucharski - SP9CLL operator odpowiedzialny i Jan Wołosewicz.
Duże zaangażowanie wszystkich członków klubu, ich aktywność w eterze oraz efektywność wysiłków kadry przyniosły mu dużą popularność i uznanie w środowisku krótkofalowców oraz harcerzy Krakowskiej Chorągwi ZHP. W ogólnopolskim współ-zawodnictwie stacji klubowych SP9ZAA zajął 29 lokatę, będąc najlepszą stacją klubową 9 okręgu. Widoczną miarą popularności był wzrost liczby członków. W tym okresie do klubu przyjęci zostali m.in. Jerzy Gładysek, Jan Kozdrój, Jerzy Włodek, Wiesław Stryjewski, którzy po otrzymaniu znaków nasłuchowych zaczęli spełniać wiodące role w jego działalności.
Rok 1968 otworzył nowy etap w działalności Szczepu 5 KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki i Klubu Łączności "Bartek". Przeniesienie szkoły do prawobrzeżnej dzielnicy Krakowa - Podgórza, gdzie wzniesiono kompleks budynków Zespołu Szkół Łączności, w zdecydowany sposób zmieniło warunki pracy członków klubu. Dzięki staraniom ówczesnego Komendanta Szczepu "Dzieci Pioruna" hm Zygmunta Dyląga Dyrekcja Szkoły przekazała w użytkowanie krótkofalowcom pokój w szkolnym internacie. W nowych warunkach członkowie klubu doskonalili posiadane kwalifikacje i uprawnienia, uczestniczyli w licznych zawodach krótkofalarskich, poznawali nowo pozyskiwany sprzęt łączności m.in. otrzymaną z GK ZHP radiostację HB-150 (z wojskowego demobilu, a użytkowana przez klubową stację Związku SP5ZHP), zakupione z funduszy Szczepu transceiver UKF, odbiornik AWeM-1 R oraz przekazany przez krakowską "Naftobudowę" zestaw nadawczo-odbiorczy FOKA z odbiornikiem OK102.
Przygotowano również zespół, który po zajęciu pierwszych miejsc w eliminacjach hufcowych i chorągwianych zakwalifikował się do I Manewrów Techniczno-Obronnych ZHP. Finałowe zawody przeprowadzone zostały w dniach od 16 do 18 września 1968 r. na poligonie wojskowym w rejonie Mielca. Patrol w składzie: Jan Chlibkiewicz, Jerzy Gładysek, Jan Kozdrój, Wiesław Stryjewski, Ryszard Treszczyński, Robert Walewski i Henryk Nęcek okazał się najlepszy w swojej konkurencji przyczyniając się do zajęcia przez reprezentację Chorągwi Krakowskiej IV miejsca w punktacji ogólnej.
QSL Akcja Letnia-1968 przeszła do historii 5 KDH "Dzieci Pioruna" pod znakiem nawiązania łączności krótkofalowych z obozu letniego w Jurgowie n/Białką. Przygotowanie stacji do pracy wymagało ułożenia linii zasilającej, o długości ok. 500 m, pomiędzy starym młynem wodnym, a obozem. Dodać należy, że prądnica z pracy, której korzystano była z roku 1900 i dawała prąd o częstotliwości innej jak wymagane 50Hz, co było przyczyną silnego nagrzewania się urządzeń. Autorami pierwszych łączności spod namiotowego płótna, na antenie zawieszonej między drzewami byli dhdh Władysław Michniak i Jan Wołosewicz.
W sierpniu 1968 roku Jan Wołosewicz, Ryszard Grzesiak i Monika Sikora (pierwsza dziewczyna-krótkofalowiec w "Bartku", a w przyszłości żona Mieczysława Turakiewicza) uczestniczyli w obozie krótkofalarskim w Piaskach Drużkowie n/Dunajcem zakończonym egzaminami państwowymi na świadectwa uzdolnienia.
Rozwój klubu - związany z tym wzrost liczby członków i konieczność zapewnienia im warunków do pracy, potrzeba właściwego zabezpieczenia i wykorzystania posiadanego sprzętu stały się czynnikami dzięki którym krótkofalowcy otrzymali do swojej dyspozycji nowe pomieszczenie. Tym razem w piwnicach internatu. Pomieszczenie o powierzchni około 70 m? podzielone zostało na dwie części: stację klubową oraz warsztatowo-magazynową, gdzie jednocześnie odbywały się zajęcia teoretyczne. Pod kierunkiem prof. Stefana Wyjadłowskiego SP9EOH, phm Roberta Walewskiego SP7GFV i Marka Zembatego SP9FSU członkowie Klubu wykonali wszystkie prace adaptacyjne: od opracowania projektu, wykonania nowej instalacji antenowej i elektrycznej, do malowania ścian i prac porządkowych.
Obchodzony w roku 1972 Jubileusz 60-lecia istnienia 5 KDH "Dzieci Pioruna" zbiegł się 5-cio leciem działalności "Bartka". Do programu uroczystości Jubileuszowych "Piątki" włączono ogólnopolskie zawody krótkofalarskie, których głównym organizatorem był hm Mieczysław Turakiewicz SP9CHL. Warunki określone regulaminem zawodów spełniło 250 stacji, których operatorzy otrzymywali pamiątkowy dyplom, którego projekt wykonał phm Władysław Michniak SP9DF. W czasie zawodów pod znakiem SP9ZAA pracowali: phm Jerzy Gładysek SP9DTG, Ryszard Grzesiak SP9DTI, pwd Andrzej Kalinowski SP9ABD, hm Witold Kucharski SP9CLL, phm Władysław Michniak SP9DF, Andrzej Rodko SP9BQG, phm Wiesław Stryjewski SP9DTY, org. Czesław Święch SP9EPJ, hm Mieczysław Turakiewicz SP9CHL, phm Monika Turakiewicz SP9DQW, Jerzy Włodek SP9DWU, obecnie KB1ALT.
60 lat Dzieci Pioruna QSL
Systematyczna działalność szkoleniowa, planowa gospodarka posiadanym sprzętem, kontynuacja śródrocznej pracy na obozach letnich i w czasie zimowisk były elementami, które pozwoliły na osiągnięcie wysokiej pozycji i odgrywanie wiodącej roli pośród harcerskich stacji klubowych. Krótkofalowcy - wychowankowie klubu działali w Dziale Łączności Inspektoratu Specjalności Obronnych Krakowskiej Chorągwi ZHP, sekcjach i klubach krótkofalowców LOK i PZK, rozpoczynali prace pod własnymi znakami. Lista ich osiągnięć jest bogata. Znajdują się na niej zwycięstwa w kolejnych edycjach CMTO ZHP, ogólno-polskich zawodach radiomechaników LOK w kategorii zespołów harcerskich, licznych zawodach krótkofalarskich krajowych i zagranicznych. Działalność klubowa prezentowana była w prasie regionalnej i harcerskiej, audycjach radiowych i telewizyjnych.
W działalności klubowej rok 1975 stanowił okres przełomowy. W pierwszych miesiącach krótkofalowcy spod znaku SP9ZAA kontynuowali dotychczasowy styl pracy. Stacja klubowa dwukrotnie została zainstalowana poza stałym miejscem pracy. Po raz pierwszy w styczniu na zimowisku Szczepu "Dzieci Pioruna" w Sieniawie, a na przełomie lipca i sierpnia w Ochotnicy Górnej, na kursie łączności zorganizowanym przez Krakowską Komendę Chorągwi ZHP. W czasie tego obozu pracujący gościnnie pod znakiem SP9ZAA/9 Adam Sucheta SP9DH nawiązał 35 łączności satelitarnych za pośrednictwem komunikacyjnego satelity ziemi "Oscar - 7". Pierwszą nawiązaną łącznością satelitarną via "Oscar - 7" orbita 3190 był kontakt ze stacją o znaku SM0FFS 28 lipca 1975 r. o godz. 6.29 w paśmie 144/29 MHz. Pierwszy seans łączności satelitarnej trwał od godz.6.29 do 8.20 i w czasie jego trwania nawiązano jeszcze łączności z operatorami z Finlandii, Francji, Republiki Federalnej Niemiec, Szwecji i Wielkiej Brytanii. Odnotować należy, że członkowie Klubu hm Robert Walewski SP7GFV i phm Jan Wołosewicz SP9DTF pełnili na tym obozie funkcje instruktorskie.
W drugiej połowie roku nasilił się proces stopniowego ograniczania aktywności pracy stacji i klubu (związany z zakończeniem okresu nauki w Technikum, podjęciem studiów wyższych, pracy zawodowej, bądź odbywaniem zasadniczej służby wojskowej, sytuacją rodzinną grupy członków). Zmiany w składzie jego kierownictwa, odejście w krótkim okresie czasu grupy doświadczonych operatorów i nasłuchowców zachwiało jego działalność. We wrześniu nie kontynuowano tradycyjnych spotkań popularyzujących krótkofalarstwo wśród harcerzy i uczniów rozpoczynających naukę w klasach pierwszych. Zawieszono akcję szkolenia. Kryzys pogłębiony został rozpoczętymi i nieukończonymi przeróbkami radiostacji klubowej. Załamanie pracy Klubowej zbiegło się w czasie ze zmianami w składzie Komendy Szczepu "Dzieci Pioruna" i rezygnacją z funkcji Komendanta Szczepu dh hmPL Zygmunta Dyląga.
Okres stagnacji trwał blisko dwa lata. Jednak w tym czasie z terenu Szczepu nie zniknęli ludzie zainteresowani krótkofalarstwem i łącznością. W końcu września 1978 roku, na prośbę ówczesnego Komendanta Szczepu hm Andrzeja Gaczorka opiekę nad Klubem objął prof. Stefan Wyjadłowski SP9EOH. Pod jego kierownictwem niemal od podstaw zaczęto organizować pracę klubu. Po uregulowaniu spraw formalnych /ustalenie listy członków, odnowienie licencji/, uporządkowania spraw sprzętowych, przystąpiono do szkolenia nasłuchowego. Odnowiono kontakty z byłymi członkami klubu. Na apel o pomoc odpowiedzieli m.in. hm Robert Walewski i phm Jan Wołosewicz. Dzięki ich pomocy klub wzbogacił się o pewną ilość przyrządów pomiarowych, radiotelefony FM-302, Gird.dip.meter UKF i KF. Dh Jan Wołosewicz SP9LLH ex SP9DTF przyjął na przeszkolenie grupę członków klubu do sekcji radiotechnicznej w Pałacu Młodzieży im. dr Henryka Jordana - SP9PDJ.
Wzbogacenie bazy sprzętowej i materiałowej zdopingowało kierownictwo klubu do urządzenia w zajmowanym pomieszczeniu klubowym podręcznego magazynku. Przy okazji montażu ścianki działowej, przekonano Dyrekcję Szkoły i Kierownictwo Internatu do instalacji dodatkowych grzejników centralnego ogrzewania, położenia płytek PCV oraz wymalowania ścian. Podświetlaną tablicę z nazwą klubu wykonał mgr Zygmunt Parzelka nauczyciel ZSŁ, były instruktor 5 KDH W ten sposób baza lokalowa HKŁ "Bartek" składała się z trzech pomieszczeń: stacji klubowej, salki warsztatowo-szkoleniowej, magazynku materiałów i narzędzi.
Działalność odradzającego się klubu, w którym aktywnością wyróżniali się Adam Szot, Tadeusz Janik, Tadeusz Mazur znalazła wsparcie ze strony kierownictwa i abiturientów Wydziału Zaocznego Technikum dla Pracujących w Zespole Szkół Łączności. W ramach prac dyplomowych wykonali oni m.in. wymianę instalacji elektrycznej w pomieszczeniach klubowych, klawiszowy generator do nauki telegrafii.
Nawiązując do wzorów pracy z przełomu lat 60-70 członkowie klubu organizowali mikrokursy z zakresu łączności przewodowej i krótkofalarstwa w ramach kursów dla funkcyjnych Szczepu (zastępowych i przybocznych). Uczestniczyli we współzawodnictwie stacji klubowych PZK, zawodach w radiopelengacji amatorskiej tzw. "łowach na lisa" organizowanych przez LOK. W latach 1978 - 1983 (z przerwą w roku 1981) reprezentacje klubowe uczestniczyły corocznie w wojewódzkich zawodach w radiopelegacji amatorskiej. Efektem startów były sukcesy indywidualne: 1978-Bartłomiej Gniady - III m.; 1980-Anna Żółty - IV m.; 1983-Katrzyna Grenda - I m., Małgorzata Kluska - III m., Andrzej Zagórski -V m. i zespołowe: 1979 - drużyna w składzie: Małgorzata Sraga, Anna Żółty, Jan Dobruk, Bolesław Dzięgiel, Tadeusz Kasztelan po zajęciu II miejsca zakwalifikowała się do zawodów ogólnopolskich w Turawie. Dowodem wysokich umiejętności w tej specjalności były wyniki zawodów z okazji 40-lecia PRL i 35-lecia Nowej Huty w czerwcu 1984 r. w czasie których w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji indywidualnej znalazło się 8-miu naszych reprezentantów (oddali konkurentom tylko miejsca II i X).
W styczniu 1979 i 1980 roku stacja klubowa pracowała w czasie zimowisk w Ładzie k/Janowa Lubelskiego. Dla licznej grupy uczestniczących w nim harcerzy oraz uczniów Zespołu Szkół Łączności była to szansa przeprowadzenia pierwszej w życiu łączności. I tak jak przed laty pracowano na radiostacji RBM-1.
W śródrocznej działalności utrzymywano kontakty z operatorami stacji klubowych ZHP działających na terenie Krakowa: HKŁ "Białego Szczepu" - SP9ZAS i Inspektoratu Sprawności Obronnych - SP9ZCJ oraz Pałacu Dzieci i Młodzieży im. dr Henryka Jordana - SP9PDJ. Systematycznie szkolono grupy nasłuchowców, podnoszono umiejętności operatorskie. Kontakty ze współpracującymi ze szkołą zakładami wzbogacały bazę techniczną i materiałową.
Działalność klubu została zawieszona 13 grudnia 1981 roku w wyniku ogłoszenia stanu wojennego, związanego z panującą w kraju sytuacją społeczno-polityczną. Prawo stanu wojennego nałożyło obowiązek przerwania pracy stacji krótkofalarskich, oddania licencji do PIR-u oraz przekazania posiadanego sprzętu radiowego do depozytu. W tej niełatwej sytuacji, na bliżej nieokreślony okres czasu działalność klubową ograniczono do szkolenia teoretycznego, montażu urządzeń i napraw sprzętu elektronicznego. Impulsem do aktywnego szkolenia stały się eliminacje VIII CMTO ZHP w konkurencji łączność radiowa. Po eliminacjach w Hufcu Kraków-Podgórze patrol w składzie: Krzysztof Dembowski, Wacław Jarosz, Jarosław Kubala, Jacek Rzepczyński, Andrzej Zagórski zajął pierwsze miejsce w eliminacjach chorągwianych kwalifikując się do zawodów centralnych. Organizatorem zawodów przeprowadzonych w dniach 18-20 czerwca 1982 r. była Krakowska Chorągiew ZHP. W niezmienionym składzie osobowym patrol zajął drugie miejsce w konkurencji zespołowej, a Krzysztof Dembowski został sklasyfikowany na czwartym miejscu w punktacji indywidualnej. W ramach przygotowania zespołu reprezentującego Szczep 5 KDH "Dzieci Pioruna" w VIII CMTO członkowie klubu szkolili się w JW 2828
QSL We wrześniu 1982 roku zrezygnował z dalszej działalności dotychczasowy opiekun klubu pwd Stefan Wyjadłowski, przekazując swoje obowiązki pwd Andrzejowi Szczepce SP9LLD. On to, po zawieszeniu stanu wojennego w dniu 31 grudniu 1982 roku podjął działania mające na celu odnowienie licencji i odzyskanie sprzętu zdeponowanego w grudniu 1981 roku. Gdy po wielu staraniach sprzęt otrzymano, wymagał dokładnego przeglądu i prac remontowo-konserwacyjnych. Okazało się, że był on przechowywany w niewłaściwych warunkach. Członkowie klubu nie zniechęcali się piętrzącymi się trudnościami i dokładali starań możliwie szybkiego podjęcia pracy w eterze. Wykorzystywali nadarzające się okazje do prezentowania i podnoszenia swoich umiejętności. W dniach 2-4 czerwca 1985 r. stacja klubowa pracowała na zorganizowanym przez Podgórski Hufiec ZHP Podgórskim Jamboree. Andrzej Szczepka, bracia Mirosław i Wojciech Madejscy, Janusz Chęciński na sprzęcie użyczonym przez Janka Wołosewicza (transceiver FT-277 B) przeprowadzili 127 łączności z operatorami z 11 krajów.
Ponowne pojawienie się SP9ZAA w eterze spowodowało napływ nowych członków, wśród których znalazły się dziewczęta. Dodać należy, że czasami ich zainteresowania krótkofalarstwem szły w parze z sympatią do niektórych członków Klubu i sprawiały, że łączyli się w związki małżeńskie.
Równolegle z pracami przy sprzęcie zmieniono instalację antenową (szyb kablowy, sterowanie ustawienia anteny), wymieniono okna i odmalowano ściany w pomieszczeniach klubowych. We wrześniu 1985 r. przy finansowym wsparciu Krakowskiej Komendy Chorągwi ZHP zakupiono transceiver typu AR-85 o mocy ok. 10W. Przez cały ten okres kontynuowano działalność szkoleniową.
Z okazji 75-lecia harcerstwa krakowskiego w dniach 26-28 wrzesień 1986 r. na terenie parku wypoczynku w pobliżu obiektów AWF Krakowie, przy ul. Jana Pawła II, zbudowano miasteczko zlotowe w którym prezentowano tradycje, dorobek i formy pracy krakowskich drużyn harcerskich. Operatorzy harcerskich klubów łączności spod znaków: SP9ZAA, SP9ZCJ, SP9ZAS, pracujący pod znakiem SP?AM (Andrzej Małkowski) nawiązali kontakt z 218 stacjami nadawczymi i 68 stacjami nasłuchowymi z Polski, Czechosłowacji i Niemiec. Funkcję Szefa Łączności Zlotu pełnił hm Mieczysław Turakiewicz SP9CHL, długoletni instruktor Szczepu 5 KDH "Dzieci Pioruna", współzałożyciel HKŁ "Bartek".
W lipcu 1987 phm Jan Wołosewicz wraz z Katarzyną Soroką, Tomkiem Basterem, Wojciechem Madejskim, Jarosławem Bałuką i Michałem Turakiewiczem uczestniczyli w Operacji "Bieszczady-40". Obóz 5 KDH "Dzieci Pioruna" zlokalizowany w Suchych Rzekach, wchodził w skład Stanicy Krakowskiej Komendy Chorągwi ZHP. Operatorzy spod znaku SP9ZAA pracowali w sieci łączności służbowej "Pilot-7", a także sieciach amatorskich. W trudnych warunkach (zasilanie z baterii akumulatorów), na stacji o mocy 1 W, przy wykorzystaniu anten 14 AVQ trójkąt 3x27 m i dipol 2x19,5 m, nawiązali ok. 300 łączności z krótkofalowcami polskimi i zagranicznymi. Na uwagę zasługuje łączność z nie-wielką wysepką Agai, na Morzu Egejskim. Dodać należy, że Janusz Chęciński SP9SVK kierował pracami związanymi z doprowadzeniem sieci energetycznej do stanicy Krakowskiej i elektryfikacją zgrupowania. Dzięki jego wysiłkom od dnia 22 lipca 1987 r. stacja SP9ZAA/8 pracowała z mocą powyżej 100 W.
We wrześniu 1987 roku opiekę nad klubem przejął Jan Wołosewicz. Pod jego kierunkiem kontynuowano szkolenie nowej grupy członków. Wprowadzano nowe formy propagowania działalności krótkofalarskiej. Organizowano liczne imprezy w terenie np. prowadzono łączności z wierzchołka Kopca Kościuszki, Pałacu w Krzeszowicach, ruin zamku w Rudnie k/Tenczynka (krótkofalowcy na Szlaku Orlich Gniazd), a także z powietrza SP9ZAA/AM - loty balonem (nad Krakowem) i samolotem (nad Tatrami); spotykano się z wychowankami domów dziecka (w Krakowie przy ul. Parkowej 8 i ul. Czarnowiejskiej 8, Porębie Wielkiej i Minodze), nocny rajd szlakami partyzanckimi.
Nowi członkowie klubu nie tylko zdobywali podstawowe wiadomości i umiejętności dotyczące prowadzenia łączności, ale dążyli do szybkiego ich doskonalenia. Próbowano swoich umiejętności z wykorzystaniem różnych rodzajów emisji m.in. SSTV (telewizja z powolnym analizowaniem), techniki cyfrowej.
Udział operatorów i stacji klubowej SP9ZAA w obozach letnich, praca w warunkach terenowych stały się przyczyną dla której Jan Wołosewicz SP9LLH ex SP9DTF podjął działania mające na celu skompletowanie anten polowych z oprzyrządowaniem, tablic zasilających z niezbędnymi zabezpieczeniami, przewodów umożliwiających bezpieczne zasilanie urządzeń w warunkach polowych. Jego kilkuletnie starania i wysiłki osiągnęły pozytywny efekt. Obecnie klub dysponuje dwoma masztami teleskopowymi (o długości 12 i 8 m) oraz masztem składanym (o długości 12 m), zapasem polowych kabli elektrycznych, tablicami zasilającymi. Sprzęt ten wykorzystywany był m.in. na obozach 5 KDH "Dzieci Pioruna" w Uściu, Łukęcinie, Słupi, Długim n/j.Lipie, Piła-Młynie, Pogorzelicy i Ostrowiu. Efektem pracy krótkofalowców naszego klubu na obozach letnich i zimowiskach jest kilka tysięcy QSO z kolegami na całym świecie. Kilkakrotnie krótkofalowcy spod znaku SP9ZAA ratowali zagrożone zdrowie i życie ludzkie, wzywali pomoc do miejsc gdzie płonęły lasy.
Z działalnością stacji klubowej w czasie Akcji Letniej związane są również liczne osobiste kontakty z krótkofalowcami z kraju i zagranicy. Wielu z nich korzystając z okazji, lokalizacji obozów w pobliżu swojego miejsca zamieszkania, odwiedzało nas z rodzinami. Niejednokrotnie spędzali w naszym gronie nawet kilka dni.
W latach dziewięćdziesiątych członkowie klubu wykorzystywali fakt, że są uczniami Zespołu Szkół Łączności do wykonywania w ramach prac dyplomowych szeregu urządzeń przydatnych w jego działalności. Wykonane zostały m.in. miernik do odczytu częstotliwości transceivera (Jarosław Bałuka SP9SPW-1990), modem RTTY (Mirosław Malada-1992), transwerter 28/144 MHz (Paweł Leśniewski-1992). Modem Packet Radio skonstruowany Grzegorza Stadnika (1992) wykorzystano do nawiązania pierwszej (przerwanej) łączności z operatorem z Danii (obóz w Łukęcinie - sierpień 1992). Kolejne próby uniemożliwiła awaria stacji dysków komputera. Próby konstruowania własnych urządzeń wspierane były przez Jerzego Włodka KB1ALT ex SP9DWU, który przysyłał do kraju sprzęt komputerowy.
W roku 1992 nowym Kierownikiem Klubu został Jarosław Bałuka SP9SPW. Pomimo prób przejęcia pomieszczeń klubu na potrzeby internatu jego działalność nie została zahamowana. Przy finansowym wsparciu Komitetu Rodzicielskiego ZSŁ i Komendy Szczepu 5 KDH "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki wykonano prace remontowe budowlano-malarskie (drewniane ścianki działowe zastąpiono murowanymi, wymalowano ściany i położono tapetę). Dokonano zmian instalacji zasilającej i układów urządzeń antenowych. Kontynuowano prace na budową węzła Packet Radio, uczestniczono w zawodach krótko-falowych przez stacje krajowe i zagraniczne. Propagowano działalność klubową i krótkofalarską. W czerwcu 1994 roku stacja klubowa uczestniczyła w imprezie "Sobótki na Błoniach" zorganizowanej w ramach tradycyjnych "Dni Krakowa".
Sobótki na Błoniach Po kilkuletniej przerwie, w 1995 roku kolejną pracę dyplomową wykonał Michał Włosiński SP9XUW. Był do komputer "BART-1", w którym wykorzystano części otrzymane od przebywającego w Stanach Zjednoczonych wychowanka klubu Jerzego Włodka KB1ALT ex SP9DWU. Sprzęt ten wykorzystywany był do prac z przygotowaniem się do prowadzenia łączności emisjami cyfrowymi.
W dniach 13-14 października 1995 roku miały miejsce kulminacyjne uroczystości 50-lecie istnienia Zespołu Szkół Łączności. Jubileusz Naszej Szkoły HKŁ "Bartek" uświetnił pracą okolicznościowej stacji SP0ZAA. Z tej okazji nawiązano około 1000 QSO ze stacjami z całego świata. Dla licznej grupy operatorów-absolwentów szkoły, wychowanków 5 KDH "Dzieci Pioruna" i HKŁ "Bartek", święto szkoły stało się okazją do odnowienia z nią kontaktów. W zależności od zadawanych nam pytań przeprowadzono łączności krótkie i dłuższe. Korespondenci przypominali swoje związki ze szkołą, drużyną lub klubem. Raporty uzupełniali informacjami o sobie, okresie nauki, przypominali rok ukończenia szkoły, wspominali nauczycieli i kolegów. Wśród korespondentów była również grupa absolwentów bliźniaczych szkół z kraju i pracowników łączności.
W marcu 1996 roku uruchomiony został węzeł Packet Radio. W fazie rozruchu i testów pracował pod znakiem SP9ZAA, a od 19 czerwca 1997 r. jako stacja bezobsługowa uzyskał znak SR9ZAA. Uruchomienie i rozbudowa węzła jest wspólnym dziełem zespołu w składzie: Jarosław Bałuka SP9SPW, Janusz Bałuka SP9UMX, Łukasz Oracz SQ9CIF, Jan Moskal SQ9EOY. Aktualnie system oferuje pełny zakres usług dla Packet Radio tj. dostęp do sieci Flexnet, NETROM/TCP/IP, BBS, DX Cluster (system ułatwiający prowadzenie łączności międzykontynentalnych) oraz serwer www. Aktualnie jest to największy, najbardziej rozbudowany węzeł w 9 okręgu SP. Dotychczas korzystało z jego usług około 1000 krótkofalowców.
QSL QSL
Klub prowadzi otwartą działalność i zrzesza nie tylko harcerzy. Spotykają się w nim osoby zainteresowane łącznością amatorską na falach krótkich i ultrakrótkich oraz konstruowaniem urządzeń elektronicznych. Informacje o naszej działalności można znaleźć w serwerach internetowych: Zespołu Szkół Łączności w Krakowie (uruchomiony w lipcu 1995 r.) i HKŁ Bartek (działa od kwietnia 2000 r.). Ich autorami są: SP9XWM Michał Wilczyński i SP9SPW Jarosław Bałuka. Strony oglądane są przez różne osoby, obecnych uczniów i nauczycieli ZSŁ, a także absolwentów rozsianych po całym świecie.
W archiwum "Bartka" znajduje się bogaty zbiór kart QSL i dyplomów krótkofalarskich z kraju i całego świata. Są one nie tylko widocznymi efektami sportowej rywalizacji, ale również konkretnymi dowodami określonego poziomu operatorskiego członków Klubu. W historii Klubu powstało kilka wzorów karty QSL. Projektantem ostatnich jest hm Andrzej Gaczorek, instruktor Szczepu 5 KDH "Dzieci Pioruna".
QSL QSL
Aktualnie wyposażenie stacji stanowią: ICOM - IC746 o mocy 100W oraz radiotelefon UKF Alinco DR-605 (dwupasmowy). Na falach krótkich używane są anteny: pięciopasmowa W3DZZ, dipol półfalowy w paśmie 6m, w pasmach UKF wykorzystywana jest antena UV-300 oraz zestaw anten dookólnych i kierunkowych na potrzeby packet-radio i APRS.
Jesteśmy dumni z naszych dotychczasowych osiągnięć, jak również atmosfery panującej wśród członków klubu. Charakteryzując jego działalność podkreślić należy fakt, iż znaczące osiągnięcia są efektem pracy ludzi związanych z nim emocjonalnie, którzy nie szczędzili wolnego czasu, jak i pracy na rzecz działalności klubowej. W większości osób, które w nim rozwinęły zainteresowania krótkofalarstwem.



Wykaz obozów i zimowisk harcerskich z których pracowała radiostacja klubowa SP9ZZA w latach 1968 - 2000

02.07.1968 - 28.07.1968 Jurgów
25.07.1968 - 14.08.1968* Piaski Drużków
03.07.1969 - 28.07.1969 Rzucewo
02.07.1971 - 28.07.1971 Orzechowo k/Ustki
25.01.1975 - 07.02.1975 Sieniawa
26.07.1975 - 11.08.1975* Ochotnica Górna
21.01.1979 - 03.02.1979 Łada k/Janowa Lubelskiego
20.01.1980 - 02.02.1980 Łada k/Janowa Lubelskiego
lipiec 1987* Suche Rzeki
26.07.1989 - 15.08.1989 Uście n/j.Rudzienickim
28.07.1990 - 15.08.1990 Łukęcin
07.07.1991 - 27.07.1991 Łukęcin
07.08.1992 - 30.08.1992 Łukęcin
30.07.1993 - 22.08.1993 Słupia
06.08.1994 - 27.08.1994 Piła - Młyn
28.07.1995 - 20.08.1995 Długie n/j.Lipie
06.08.1996 - 25.08.1996 Pogorzelica
08.08.1997 - 31.08.1997 Pogorzelica
06.08.1998 - 28.08.1998 Ostrowo
18.07.1999 - 06.08.1999 Ostrowo
30.07.2000 - 20.08.2000 Ostrowo


* obozy organizowane w ramach Akcji Letniej Krakowskiej Komendy Chorągwi ZHP